“dogruxeber.tv” xəbər verir ki, daşlar və qayalar təkcə geoloji obyektlər deyil, həm də zamanın, enerjinin və yaddaşın daşıyıcıları kimi qədimdən bəri müxtəlif mədəniyyətlərdə xüsusi yer tutub. Bu anlayışa görə, hər bir daş və qaya zamanla müəyyən enerji toplayır və insanla təmasda o enerjini ötürə bilir.

Qədim sivilizasiyalar — xüsusilə Sümerlər, Maya mədəniyyəti, Tibet təlimləri və Şaman ənənələri — daşların yaddaşa malik olduğunu düşünür, onlardan ritual məqsədli, şəfa verici, hətta astral əlaqə qurmaq üçün vasitə kimi istifadə edirdilər. Məsələn, qədim məbədlərin və piramidaların inşasında istifadə olunan nəhəng daş bloklar yalnız möhkəmlik üçün deyil, həm də enerji axınını qorumaq və yönəltmək məqsədilə seçilirdi.

Elmi yanaşmaya görə, minerallar və kristallar müəyyən elektromaqnit sahələr yaradır və bu sahələr dəyişkən enerji təsirlərini qeyd edə bilər. Beləliklə, daşların daxilindəki kristal strukturlar vibrasiyaları yadda saxlaya və müəyyən şərtlərdə “geri buraxa” bilər. “dogruxeber.tv” qeyd edir ki, bəzi müasir tədqiqatçılar bu fenomeni “piezoelektrik effekt” və rezonans yaddaşı kimi elmi prinsiplərlə əlaqələndirirlər.

Bundan əlavə, müəyyən məkanlarda yerləşən qədim qayalarda həkk olunmuş yazılar, işarələr və ritualların izi sadəcə vizual yox, enerjetik informasiya daşıyıcısı kimi qəbul edilir. Bəzi inanclara görə, bu daşlar yerin enerjisi ilə informasiya mübadiləsi aparır və insanın aura sahəsinə təsir edə bilir.

Şamanist baxışlarda isə daşlar “canlı varlıq” kimi qəbul olunur — onların öz ruhu, yaddaşı və təbiətlə əlaqə dili var. Məsələn, obsidian qoruyucu, ametist təmizləyici, qaya duzu isə enerji balanslaşdırıcı daşıyıcı kimi istifadə edilir.

“dogruxeber.tv” bildirir ki, bu baxışlar yalnız metafizik və mistik sahələrlə məhdudlaşmır. Artıq bir çox psixoterapevtlər, enerji terapevtləri və alternativ tibb mütəxəssisləri daşların vibrasiya səviyyələrinin insan psixologiyasına və fiziologiyasına təsirini qəbul edir və müalicə proseslərinə daxil edirlər.

Beləliklə, daşlar və qayalar sadəcə təbiətin formalaşdırdığı sərt strukturlar deyil. Onlar həm tarixin, həm enerjinin, həm də insanla təbiət arasında dərin əlaqənin səssiz şahidləridir. Onların yaddaşı bəlkə də bizdən daha köhnə, amma bəlkə də bizdən daha dəqiq danışır...