“Rezonans” verilişi bu dəfə məhbus Abdulla Xəlilovun həbsxana hekayələrini təqdim edib.

Oxu.Az xəbər verir ki, Abdulla Xəlilov (cəzası 7 il) bildirib ki, anası bir yaşıda vəfat edib:

“Atam ikinci dəfə evləndi. Futbol həyatımın mənasıdır. Uşaq vaxtı məhlədə polis-bandit oynayanda onları “podyez”ə salıb, döyüb deyirdim ki, banditlik etməyin. Polis olmaq istəyirdim. Atamı ilk dəfə Bayıl həbsxanasında görmüşəm. 14-15 yaşım olanda isə Ukraynaya, atamın yanına getdim.

İlk dəfə narkotiki orada istifadə etdim. Atamın orada düşmənləri var idi. Bir gün pivəxanada oturmuşduq və bunlar gəldi. Söhbətləri uzandığı üçün atam məndən evə gedib bıçaq gətirməyimi istədi.

Bıçağı ona verəndə atam birinin başını kəsdi, birinə isə 3-4 bıçaq zərbəsiu vurdu. İkisini də öldürdü. Mən də yerimdə donub qaldım. Atam ondan əvvəl də həbsdə olmuşdu.

Bu hadisədən sonra Bakıya qayıtdım. Bizim “kruq”un pis olduğunu deyirdi, amma qulaq asmırdım. Kaş ona qulaq asardım. Mənim mühitim pis oldu, ona görə dəyişdim.

Oğurluq edirdik, qapazı vurub telefonunu, pulunu alırdıq. Bura düşməyim böyük səhvdir. Uşaq həbsxanasında olanda bir günlük şəhər gəzintim ən unudulmaz anımdır. Futbolçu olmuşam. “Bakı”, “İnter”, “Neftçi” kimi klublarda oynamışam.

O günləri yadıma salıb “Kaş ki, davam edə bilsəydim” deyirəm. Bir qızı sevirdim. Mənə görə çox problem yaşayıb. Tutulandan danışmamışam. Bir dəfə zəng edib səsinə qulaq asıb dəstəyi asmışam. Məktub yazırdım, üzüm gəlmirdi göndərməyə, cırıb atırdım. Çıxandan sonra hərbi xidmətə getmək istəyirəm”./ARB TV-

@dogruxeber.tv

[media=]