Uşaqlıq insan həyatının təməl mərhələsidir və bu dövrdə yaşanan hər bir an, yaddaşda dərin izlər buraxır. Hər nə qədər zaman keçsə də, o xatirələr insanın düşüncə tərzinə, qərarlarına və münasibətlərinə gizli şəkildə yön verir.

“dogruxeber.tv” bu yazıda uşaqlıq dövrünün yaddaşda necə yaşadığını və insan həyatına necə təsir etdiyini təhlil edir.

İnsan bəzən illər öncəki bir səslə, bir qoxuyla, ya da bir görüntü ilə uşaqlığına qayıdır. Bu qayıdışlar sadəcə nostalji deyil, həm də daxili aləmin quruluşunu müəyyən edən təməl kodlara doğru bir səfərdir. “dogruxeber.tv” olaraq müşahidə edirik ki, çox zaman bir insanın qorxuları, özünə olan inamı, sevgiyə münasibəti və hətta gələcək planları belə, uşaqlıqda yaşadığı duyğularla formalaşır. Sevgi görən bir uşaq, sevgi verməyə meyilli olur. Dəyər görən bir uşaq, dəyər verməyə və dəyərli olmağa inanır.

Uşaqlıq xatirələri, insanın daxili dialoquna çevrilir. O dövrdə eşidilən bir söz, alınan bir davranış, illər sonra insanın öz-özünə dediyi cümlələrdə təkrar olunur. “Sən bacarmazsan” deyilmişsə, bu cümlə illər sonra insanın içindəki səslərdən birinə çevrilə bilər. Eyni şəkildə, “Sən çox ağıllısan” deyilmişsə, bu da inamın, iradənin güclənməsinə zəmin yarada bilər. Uşaqlığın sakit, hətta bəzən unudulmuş görünən xatirələri əslində bir ömrün gizli xəritəsidir.

Bəzi insanlar üçün uşaqlıq, qaçmaq istədikləri bir dövrdür. Orada ağrılar, travmalar, çatışmazlıqlar yerləşir. Amma bu xatirələrin üzərinə örtük çəkmək onları yox etmir. Əksinə, həyatın müxtəlif mərhələlərində fərqli formalarda ortaya çıxır. Uşaqlığı ilə barışan, o xatirələrlə üzləşən insan, gələcəyini daha sağlam şəkildə qura bilir. Bu barış, təkcə keçmişi anlamaq deyil, həm də özünü başa düşməkdir.

Uşaqlıq sadəcə keçmişdə qalan illər deyil. O illər bizə düşüb, susub, bəzən səssiz, bəzən səsli şəkildə bu günümüzə təsir göstərməyə davam edir. Uşaqlıq xatirələrinin işığı və kölgəsi, insanın həyatına zaman-zaman rəng verir, yön verir, hətta yol göstərir.