İnsanlıq tarixində neçə din, neçə müqəddəs kitab, neçə peyğəmbər olub? Say çoxdur. Amma diqqətlə baxdıqda bu müxtəlifliyin içində vahid bir kod özünü büruzə verir.

“dogruxeber.tv” yazır ki, bütün dinlərdə təkrarlanan simvollar, rəqəmlər və anlayışlar onların fərqli mədəni torpaqlarda, amma eyni mənəvi toxumdan doğduğunu göstərir.

Müqəddəs 3-lük və 7-lik – Rəqəmlərin arxasındakı enerji

Ən qədim sistemlərdən bəri 3 və 7 rəqəmləri mistik və müqəddəs hesab olunub. Xristianlıqda “Ata, Oğul və Müqəddəs Ruh” üçlüyü, İslamda “iman, elm, əməl” üçlüyü, Hinduizmdə Brahma–Vişnu–Şiva üçlüyü — Üçlük Tanrının təzahür forması kimi qəbul edilir. Bu üçlük həm də doğuş – həyat – ölüm, keçmiş – indi – gələcək kimi zaman və varlıq dairələrini ifadə edir.

7 rəqəmi isə demək olar ki, bütün müqəddəs mətnlərdə var:
– 7 göy,
– 7 cəhənnəm qatı,
– 7 gün (yaradılış və zaman ritmi),
– Quranın 7 ayədən ibarət ilk surəsi (Fatiha),
– Yəhudilikdə Şənbə günü yeddinci gündür – istirahət və təqdis vaxtıdır.
– Hind fəlsəfəsində 7 əsas çakra mövcuddur.

Bu rəqəmlərin kosmik vibrasiya daşıdığına inanılır – yəni sadəcə ədədlər deyil, enerji kodlarıdır.

Ağac, Su, Dağ – Kosmik simvolların ortaq dili

Bütün qədim və müasir dinlərdə ağac simvolu – həyatın, yaradılışın və ruhani yüksəlişin işarəsidir.
– Quran və Tövratda “Müqəddəs ağac” və “Cənnət ağacı”,
– Şamanizmdə “Dünya Ağacı” (Üç aləmi birləşdirir – yeraltı, yer, göy),
– Buddizmdə Buddanın “Bodhi Ağacı” altında maariflənməsi.

Su – təmizlənmə, həyatın başlanğıcı, ruhun axıcılığı.
– Vəftiz mərasimləri,
– Təmizlik dəstəmazı,
– Hindilərin Ganj çayında ruhani yuyunmaları.

Dağ – ilahi ilə görüş yeri.
– Musa Tur dağında vəhy aldı,
– Məhəmməd peyğəmbər Hira dağında ilk ayəni aldı,
– Hinduizmdə Himalay dağları ilahi varlıqların məskəni sayılır.

Bu simvolların bu qədər fərqli inanc sistemlərində eyni mənanı verməsi təsadüf ola bilməz – onlar kollektiv mənəvi yaddaşın izləridir.

Ölüm və Dirilmə – Eyni mifin fərqli versiyaları

– İsa peyğəmbərin çarmıxa çəkilib üç gün sonra dirilməsi,
– Ortaq “Axirət günü” inancı,
– Hinduizmdə reinkarnasiya,
– Şamanizmdə ruhun yeni bədənə keçməsi,
– Misir mifologiyasında Osiris-in ölüm və dirilmə hekayəsi,
– Zərdüştilikdə Saoshyant adlı xilaskarın gələcəyi və dirilmə günü.

Bunlar insanlığın ölüm sonrası həyat inancının mədəni variasiyalarıdır.

İlahi Söz və Səslərin Gücü – Müqəddəs vibrasiya

Hər dinin özünəməxsus “ilahi səs” və “müqəddəs söz” anlayışı var:
– İslamda “Bismillah” və 99 ad,
– Yəhudilikdə “YHVH” və “72 İlahi Ad”,
– Hindizmdə “OM” – kainatın ilk səsi,
– Xristianlıqda “Logos” – ilahi söz,
– Sufizmdə zikr – ruhu ilahi enerjiyə uyğunlaşdırmaq vasitəsi.

Bu anlayışlar göstərir ki, dinlər sadəcə mətnlər deyil – vibrasiya sistemləridir. Kəlmələr, səslər və dualar sadəcə dil deyil – enerji axınıdır.

Dinlər fərqli torpaqlarda, fərqli dillərdə, fərqli cəmiyyətlərdə doğulsa da, eyni səmaya boylanıblar. Onların dərin strukturları, simvolik dilləri və mistik kodları sübut edir ki, bir İlahi Mənbənin fərqli bəşəri yozumlarıdır.

Bəlkə də dinlərin məqsədi bir-birini inkar deyil, bir-birini xatırlamaqdır.