Son illərdə Azərbaycanda yaşlı insanların qocalar evinə könüllü şəkildə köçməsi artmaqdadır. Əvvəllər yalnız tərk edilmiş, sahibsiz və ya ailəsiz qocaların yaşadığı bu müəssisələrdə indi ailəsi olan, hətta bir neçə övlad sahibi olan şəxslər də görünməyə başlayıb.

“DogruXeber.tv” bu sakit görünən, lakin dərin səbəblərlə dolu sosial halı araşdıraraq, könüllü şəkildə dövlət və özəl qocalar evlərinə yerləşən yaşlı insanlarla söhbətlər aparıb.

Bəzi yaşlılar bu qərarı ailəvi münaqişələr, laqeydlik və ya tənhalıq səbəbilə verdiklərini desələr də, daha mürəkkəb mənzərələr də ortaya çıxır.

“DogruXeber.tv” tərəfindən aparılan müşahidələrə əsasən, bir çox hallarda yaşlı valideynlər, övladlarının maddi və psixoloji baxımdan çətin durumda olduğunu nəzərə alaraq könüllü şəkildə qocalar evinə yerləşməyə razı olurlar. Onlar bunu həm övladlarına yük olmamaq, həm də onların ailədaxili münasibətlərini pozmamaq üçün etdiklərini bildirirlər. “Övladım işsizdir, borcları var. Mən burada heç kimə mane olmuram,” – deyən 72 yaşlı bir ata bu qərarı verərkən keçirdiyi daxili ağrını gizlətməyə çalışır.

Maddi çətinliklər və sosial təzyiqlərlə yanaşı, bir çox yaşlılar cəmiyyətin qocalara olan münasibətindən də narazıdır. Onlar evdə olduqları zaman bəzən bir kənara atıldıqlarını, evin bir üzvü kimi deyil, məsuliyyət obyekti kimi qəbul edildiklərini deyirlər. Qocalar evində isə heç olmasa eyni yaşda və oxşar vəziyyətdə olan insanlarla ünsiyyət imkanlarının olduğunu qeyd edirlər. Burada zamanın daha yavaş keçdiyini, lakin daha az “narahatlıqla” yaşadıqlarını vurğulayırlar.

Yaşlı insanların könüllü şəkildə belə bir qərar verməsi, əslində ailə institutunun dəyişən forması və sosial yük bölgüsünün balanssızlaşmasının nəticəsidir. Bu mövzu həm ailələrin daxili dinamikası, həm də yaşlılara qarşı formalaşmış stereotiplərin və ictimai gözləntilərin yenidən nəzərdən keçirilməsinə ehtiyac olduğunu göstərir.