Azərbaycan cəmiyyətində yaşlı nəslə hörmət və ehtiram qədimdən bəri mühüm dəyər sayılırdı. Lakin müasir dövrdə bu münasibət forması getdikcə dəyişir.

“dogruxeber.tv” xəbər verir ki, bir çox hallarda yaşlıların sosial həyatdakı fəallığı azalır, onların bilik və təcrübəsindən istifadə edilməsinə isə sistemli yanaşma müşahidə olunmur.

Əvvəllər ailə və icma həyatında əsas qərarvericilər, məsləhətçilər və yönləndirici qüvvə rolunda çıxış edən yaşlı nəslin nümayəndələri, bu gün tədricən kənara çəkilmiş və sosial izolyasiyaya məruz qalmış vəziyyətdədir.

“dogruxeber.tv” yazır ki, yeni texnologiyaların və sürətli informasiya axınının yaratdığı nəsillərarası boşluq, yaşlılarla gənclər arasında təbii körpünün qırılmasına səbəb olub.

Gənc nəsil çox zaman “köhnə düşüncə” ilə təcrübəni eyni kateqoriyada görür və bu da onların yaşlı nəslə qarşı marağını azaldır. Halbuki yaşlıların həyat təcrübəsi, keçid dövrlərindəki müşahidələri və yaşanmış tarixə əsaslanan dünyagörüşü, gənc nəslin daha balanslı qərarlar verməsi üçün ciddi əhəmiyyət daşıyır. Təəssüf ki, nə ailə institutunda, nə də cəmiyyətin ümumi strukturunda bu potensial sistemli şəkildə dəyərləndirilmir.

Mütəxəssislər hesab edirlər ki, yaşlı nəslin təcrübəsinin itirilməsi, təkcə fərdi deyil, həm də kollektiv yaddaşın zəifləməsi deməkdir. Bu boşluğu doldurmaq üçün yaşlıların təhsil, icma layihələri, könüllü fəaliyyətlər və məsləhətçi proqramlarına cəlb olunması vacibdir. Belə modellər bir çox Avropa ölkələrində uğurla tətbiq olunur və yaşlıların cəmiyyətlə bağını gücləndirməklə yanaşı, onların psixoloji rifahına da müsbət təsir göstərir.

Yaşlı nəslin dəyəri yalnız keçmişin yaddaşı deyil, həm də gələcəyin yönləndiricisidir. Bu təcrübənin unudulmaması üçün həm fərdi, həm də institusional səviyyədə dəyişikliklərə ehtiyac var.